Ընդլայնված որոնման պարամետրեր
Որոնման տիրույթ՝
Ծագումնաբանություն՝
Փոխատու լեզու / Խումբ՝
Հավաստիություն / Կասկածելիություն՝
Նիշակազմ (տառադարձման եւ հունարենի նշաններ)՝
կտտացրեք նիշի վրա՝ որոնման տողում ավելացնելու համար
ՍԻՔ
-ոյ
(սիկ, սիւք, սիգ)
«սյուք, մեղմ քամի»
Ստուգաբանություն (ծագումն անհայտ է)
փոխատու լեզու՝ ասոր. zīqā
«փոքրիկ»
Հյուբշմանի (H. AG 316) եւ Աճառյանի (ՀԱԲ 4, 223) նշած ասոր. zīqā «փոքրիկ» զուգահեռը՝ բ. աւելի մերձաւոր ձեւի ենթադրութեամբ, հաւաստի չէ։
Բաղադրություններ եւ ածանցյալներ
սքախառն,
սիքաշարժ,
խաղաղասիւք,
դժնդակասիւք,
քաղցրասիւք
Մատենագիտություն
H. AG 316;
Աճ. ՀԱԲ 223
ՍԽՈՒՐ
«վարձ, հատուցում»
Ստուգաբանություն (փոխառություն)
փոխատու լեզու՝ ասոր. p. որեւէ ձեւից
սեմական աղբյուրից
Բաղադրություններ եւ ածանցյալներ
շանսխուր,
անսխուր,
անսխուրուն
Զուգաբանություններ այլ լեզուներում
եբր.
sekher (sakhar)
«վարձ»
Մատենագիտություն
Աճ. ՀԱԲ 225
ՍԿԱՀ
(սկիհ, սկի, սկեհ)
«բաժակ»
Ստուգաբանություն (փոխառություն)
փոխատու լեզու՝ ասոր. esqəfā
ասորական բառը հուն. σκάφη ձեւից է
Բաղադրություններ եւ ածանցյալներ
սկահակ,
սկահաձեւ,
սկեծածկոց
Մատենագիտություն
Աճ. ՀԱԲ 226
ՍԿԱՅ
(-ի, -ից)
«հսկա»
Ստուգաբանություն (անստույգ)
փոխատու լեզու՝ իրան. սակ
«ցեղանուն»
Հետազոտողները կապում են իրանական սակ ցեղանվան հետ
Բաղադրություններ եւ ածանցյալներ
հսկայ,
սկայագործ,
հսկայազն,
հսկազն,
հսկայաձեւ,
Սկայորդի
ՍԿԻՊՏՈՍ
«գավազանաձեւ շանթ»
Ստուգաբանություն (փոխառություն)
փոխատու լեզու՝ հուն. σκηπτός
Հունական փոխառություն։
Մատենագիտություն
H. AG 380;
Աճ. ՀԱԲ 229
ՍՂՈՑ
(-ի-ա)
«փայտ կտրելու գործիք, սղոց»
Ստուգաբանություն ()
Կապված է սող բառի հետ (տե՛ս)
Բաղադրություններ եւ ածանցյալներ
սղոցել,
սղոցաձեւ,
սղոցեզջիւր,
սղոցի
Տե՛ս նաեւ
ՍՈՆՔ
«ստվար, գեր, թավ, երեք վանկերից բաղկացած բառ»
Ստուգաբանություն (ծագումն անհայտ է)
Բաղադրություններ եւ ածանցյալներ
սոնքանալ,
սոնքաձեւ
ՍՈՎՈԼՈՆ
(սովոլօն, սովալօն, սովալլան)
«դրամական միավոր, չափ»
Ստուգաբանություն (անստույգ)
որողոն-ի աղավաղված ձեւը
Մատենագիտություն
Աճ. ՀԱԲ 245
ՍՊՈՒՆԳ
-ո, ուզ՝ նաեւ -ի, -աց
(սպունկ, ըսպունգ)
«սպունգ»
Ստուգաբանություն (փոխառություն)
փոխատու լեզու՝ հուն. σπόγγος
առանց ռնգայինի ձեւը ասորերենի միջնորդությամբ
Մատենագիտություն
H. AG 381;
Աճ. ՀԱԲ 266
ՍՏԵՃ
(ստեծ)
«ոստայնանկի մի գործիք (կարճ ձող, որով շրջում են ստորին կամ ամրացնում գործվածքը)»
Ստուգաբանություն (բնիկ հնդեւրոպական)
հ.-ե. արմատ՝ *(s)teig-
«ծակել, խոցել»
(անմիջական նախաձեւ՝ *steig'-)
Հայերենում հավանաբար տեղի է ունեցել *steig'- «ծակել, խոցել» եւ *steg- «ձող, մահակ, նետ» ձեւերի խառնում, ինչպես գերմանական լեզուներում, բայց *g-ի քմայնացած տարբերակով:
Զուգաբանություններ այլ լեզուներում
հ. հնդկ.
tejana-m
«սուր ծայր, նետի ծայր, եղեգնափայտ»
ավ.
taēya-
«նետ»
մ. պ. *tēy (>հայ. տեգ)
գ.
stechen
«խփել»
Դեռեւս քննարկումներ չկան։ Կարող եք գրել առաջին կարծիքը։