Մաքրել
Գլխավոր (շքամուտք) Բառարան Ընդլայնված որոնում Մուտք Գրանցվել
Ընդլայնված որոնման պարամետրեր
Որոնման տիրույթ՝
Ծագումնաբանություն՝
Փոխառության աղբյուր՝
Հավաստիություն / Կասկածելիություն՝
Նիշակազմ (տառադարձման եւ հունարենի նշաններ)՝ կտտացրեք նիշի վրա՝ որոնման տողում ավելացնելու համար
«ել» որոնման արդյունք՝ 4109 բառահոդված · Էջ 214 / 411
Արտահանել արդյունքները (Excel / CSV)
Էջ 435, սյունակ 1 Էջ 435
ԿՐՃԵԼ III «ատել, նախանձել, չար աչքով նայել»
Ծագումն անհայտ է
իրանականա՞ն
Էջ 435, սյունակ 1 Էջ 435
ԿՐՃԻՄ(Ն) (կճրիմ) «տարբերություն, խտրություն, արգելք, խոչընդոտ»
Ծագումն անհայտ է
իրանականա՞ն
Էջ 435, սյունակ 1 Էջ 435
ԿՐՃՈՒՄՆ (կոճումն, կրըժումն) -ունք «գիծ (ձեռքի ափին), խորշոմ»
Անստույգ
հ.-ե. արմատ՝ *ger- «պտտել, ոլորել» (անմիջական նախաձեւ՝ *gērdio-)
Հազիվ թե *gērdio-` հնդեւրոպական *ger- «պտտել, ոլորել» արմատից։
Էջ 436, սյունակ 1 Էջ 436
ԿՐՈՒԿ(Ն) (ն) (ուշ՝ կրունկ(ն), -ան) «կրունկ»
Բնիկ հնդեւրոպական (թերեւս)
հ.-ե. արմատ՝ *geu- «ծռել, կամար կազմել» (անմիջական նախաձեւ՝ *gu-ro-) +-ուկն
արմատից. հմմտ. հայ. կուռն, կուր «տաշտ, նավակ», այլեւ՝ լիտվ. gurnas «կրունկ, կոճ»:
Բաղադրություններ եւ ածանցյալներ
ընկրկել, ընկրկիչ, կրնկակոխ
Զուգաբանություններ այլ լեզուներում
հայ. կուռն, կուր «տաշտ, նավակ»
լիտվ. gurnas «կրունկ, կոճ»
Մատենագիտություն
Pok. IEW 398-399
Տե՛ս նաեւ
Էջ 436, սյունակ 1 Էջ 436
ԿՐՊԵԼ «ձգել» (ԲՀ)
Բնիկ հնդեւրոպական (թերեւս)
պրկել (պիրկ) բայի դրափոխված ձեւն է:
Տե՛ս նաեւ
Էջ 436, սյունակ 1 Էջ 436
ԿՐՏ ««կրտսեր» (կրտսեր բառում)»
Փոխառություն (թերեւս)
Աղբյուր՝ իրանական *kart (թերեւս) «կտրել»
արմատից. հմմտ. ավ. karət «կտրել»:
Բաղադրություններ եւ ածանցյալներ
կրտսերանալ, կրտսերութիւն, կր(տ)սերադաս, կր(տ)սերաբար
Զուգաբանություններ այլ լեզուներում
ավ. karət «կտրել»
Էջ 436, սյունակ 1 Էջ 436
ԿՔԵԼ
Ստուգաբանություն
տե՛ս կաք
Տե՛ս նաեւ
Էջ 436, սյունակ 1 Էջ 436
ԿՔՐԻԼ «խրոխտալ, հոխորտալ, ընդդիմանալ»
Ծագումն անհայտ է
ԲՀ՝ կքրել «ձեւանալ»:
Էջ 436, սյունակ 1 Էջ 436
ԿՕՇՆԵԼ «ընծայել, ձոներ»
Փոխառություն (թերեւս)
Աղբյուր՝ խեթ. kuššan (թերեւս) «վարձ, վարձատրություն, աշխատավարձ»
հին փոխառություն:
Մատենագիտություն
Ջահ. ՀԼՊ 314
Էջ 437, սյունակ 1 Էջ 437
ՀԱԳԱԳ (-ի, -աց) «շունչ, առոգանություն, շնչափող»
Բնիկ հնդեւրոպական
հ.-ե. արմատ՝ *pouiiо- «փչել» (անմիջական նախաձեւ՝ *թսս-)
որից նաեւ հել, հոգի (տե՛ս)
Բաղադրություններ եւ ածանցյալներ
հագագափության, հագագահրատ, կիսահագագ, չարահագագ
Տե՛ս նաեւ