Մաքրել
Գլխավոր (շքամուտք) Բառարան Ընդլայնված որոնում Մուտք Գրանցվել
Ընդլայնված որոնման պարամետրեր
Որոնման տիրույթ՝
Ծագումնաբանություն՝
Փոխատու լեզու / Խումբ՝
Հավաստիություն / Կասկածելիություն՝
Նիշակազմ (տառադարձման եւ հունարենի նշաններ)՝ կտտացրեք նիշի վրա՝ որոնման տողում ավելացնելու համար
Զտման արդյունք՝ 137 բառահոդված (էջ 14/14)
Արտահանել արդյունքները (Excel / CSV)
Էջ 732, սյունակ 1 Էջ 732
ՏՈՄԱՐ (տովմար, տաւմար, տումար) «գիրք, գրքի հատոր, մաս, գրուածք, փաստաթուղթ, ժամանակագրական համակարգ, տոմար»
Ստուգաբանություն (փոխառություն)
փոխատու լեզու՝ հուն. τομάριον
փոխատու լեզու՝ արաբ. tumar
հուն. τομάριον (> արաբ. tumar > հայ. տումար)
Բաղադրություններ եւ ածանցյալներ
տոմարական, տոմարագէտ, զատկատոմար, պարզատոմար, տոմարագիտութիւն, կրկնատոմար
Մատենագիտություն
H. AG 384; Աճ. ՀԱԲ 419
Էջ 751, սյունակ 1 Էջ 751
ՈՒՌԵԱԿ «թակարդ»
Ստուգաբանություն (ծագումն անհայտ է)
Կապ ունի՞ ուռկան բառի հետ
Տե՛ս նաեւ
Էջ 780, սյունակ 1 Էջ 780
ՔԵՂ «մի բույս, սխտորի տեսակ»
Ստուգաբանություն (ծագումն անհայտ է)
Բաղադրություններ եւ ածանցյալներ
մանիքեղ, քեղակարոս, ազատքեղ, իշաքեղ, փշաքեղ, քեղուտ
Էջ 782, սյունակ 1 Էջ 782
ՔԷՇ I -ի «զրադաշտական կրօն»
Ստուգաբանություն (փոխառություն)
փոխատու լեզու՝ մ. պ. kēš, kiš «կրօն, հաւատք»
Բաղադրություններ եւ ածանցյալներ
քէշակարկատ, քէշտ
Մատենագիտություն
H. AG 258; Աճ. ՀԱԲ 576
Էջ 785, սյունակ 1 Էջ 785
ՔՈՂԱՓՈՒՆԴ «կեղծավոր, կեղակարծ» (ԲՀ)
Ստուգաբանություն (ծագումն անհայտ է)
Էջ 794, սյունակ 1 Էջ 794
-(Ա)ԿԱՐ (-(ա)կեր, -(ա)կեար) «աղաւտակար»
Ստուգաբանություն (փոխառություն)
փոխատու լեզու՝ մ. իրան. -kār
իսկ ա-ն կամ գալիս է իրան. հիմքային ձեւերից, կամ հայերենի հոդակապն է:
Բաղադրություններ եւ ածանցյալներ
կամակար, կաշկակար, վնասակար, խոհակեր, համոզակեր
Էջ 811, սյունակ 1 Էջ 811
-ՈՒԱԿ (-աւակ) (կարուակ (-աւակ)) «կոչկակար»
Ստուգաբանություն (անստույգ)
փոխատու լեզու՝ վրաց. *kar-/kr- «կապել»
փոխատու լեզու՝ ուրարտերէն
Եթէ կար-ը ծագում է քարթվելական (յատկապէս զաներէն) աղբիւրից (հմմտ. վրաց. *kar-/kr- «կապել»), ինչպէս կարծում է Ֆոգտը, ապա կարելի է կապ տեսնել հիմքային -av-/-v- տարրերի (հմմտ. վրաց. *kar-/kr-ից kr-av հիմքը, այլեւ ker-ից krva բայանունը) ու կարու-/-աւ/ու- տարրերի միջեւ եւ -ակ-ը դիտել որպէս ածանց: Եթէ ճիշտ է Հ. Աճառեանը, որ անհաւանական է համարում հայերէն ձեւերը բխեցնել վրացերէն համապատասխան ձեւերից, ապա թերեւս պէտք է ենթադրել ընդհանուր փոխառութիւն ուրարտերէնից, մանաւանդ որ առկա է ընդհանուր արմատ, եւ այն կարող էր ժառանգել ուրարտերէնը, որպէս նորատիպ լեզու:
Մատենագիտություն
NTS 333; ՀԱԲ 542; Иллич-Свитыч 321-323