Ընդլայնված որոնման պարամետրեր
Որոնման տիրույթ՝
Ծագումնաբանություն՝
Փոխատու լեզու / Խումբ՝
Հավաստիություն / Կասկածելիություն՝
Նիշակազմ (տառադարձման եւ հունարենի նշաններ)՝
կտտացրեք նիշի վրա՝ որոնման տողում ավելացնելու համար
ԱԳԱՐԱԿ
«ագարակ, անդաստան, հանդ ու արտ, կալվածք»
Ստուգաբանություն (փոխառություն)
հ.-ե. արմատ՝ *agro-
ինչ-որ centum տիպի լեզվի միջնորդութեամբ
փոխատու լեզու՝ շումեր. agar
«դաշտ, արտ»
փոխատու լեզու՝ խուռ. auari
«դաշտ»
Անբացատրելի է մնում -ակ-ը։
Բաղադրություններ եւ ածանցյալներ
ագարակիկ,
ագարականալ,
ագարակաբաշխ,
ագարակել
Մատենագիտություն
Աճ. ՀԱԲ 77;
Ջահ. ՀԼՊ 48, 452
ԱՂԱԲՈՎԴ
(ԲՀ)
«դաշտ»
Ստուգաբանություն (փոխառություն)
փոխատու լեզու՝ եբր. Ասեդովթ
Եբրայական ինչ-որ հատուկ անո՞ւն (Ասեդովթ)՝ աղավաղված մեկնությամբ հանդերձ։
ԱՂԱՊՐԵԱ(Յ)
«բացեալ»
Ստուգաբանություն (ծագումն անհայտ է)
Աղաւաղուած բառ՝ ստացուած ինչ-որ յատուկ անուան մեկնութիւնից
Մատենագիտություն
ԲՀ None
ԱՂԵՂԱՅ
««ագաւոր» (ԲՀ)»
Ստուգաբանություն (անստույգ)
թերեւս եբր. ինչ-որ հատուկ անվան մեկնություն:
ԱՂՇԿՈՐԵԼ
(աղշկորել, սխալմամբ՝ աղորկորել)
«ստիպել, բռնադատել»
Ստուգաբանություն (բնիկ հնդեւրոպական)
հ.-ե. արմատ՝ *el-
«քշել, շարժ(վ)ել»
Կազմված է աղ արմատից՝ ուշ շրջանի սաստկական -շկ-որ- (հմմտ. խառնշտորել) բաղադրյալ ածանցով (՞)։ աղ-ը թերեւս ծագում է հնդեւրոպական *el- «քշել, շարժ(վ)ել» արմատից։
Զուգաբանություններ այլ լեզուներում
հայ.
ելանել
հայ.
ելուզանել
հուն.
ελαω
«քշել, շարժել, հալածել, հորդորել»
ԱՄԲԵՏ
-ի, -ից
(ամբոյտ, ամպոյտ, անբոյթ)
««խլուրդ» (անբոյտ «մի դեղաբոյս՝ արծվաճանկ, գողենի, asplenium scolopendrium», այլ՝ «հովագ կամ միեղջերու»)»
Ստուգաբանություն (ծագումն անհայտ է)
հ.-ե. արմատ՝ *bheu-
«աճել, բարգավաճել»
Հազիվ թե կազմված լինի ան- նախամասնիկով՝ ինչ-որ *բետ ( *բոյտ) արմատից, (հազիվ թե՝ հնդեւրոպական *bheu- «աճել, բարգավաճել» արմատից, որտեղից՝ բոյս)։
Տե՛ս նաեւ
ԱՆԴՐՈՅԹՔ
«որձ, որձկանք»
Ստուգաբանություն (ծագումն անհայտ է)
Կազմուած է ինչ-որ անդր- արմատից (կապ ունի՞ անդրալ «գրգռուել» բայի հետ)՝ -ոյթ ածանցով։
Տե՛ս նաեւ
ԱՆԾՈՂ
(անծոխ)
«կավատ»
Ստուգաբանություն (ծագումն անհայտ է)
Թերեւս ինչ-որ բայի (*անծել) -ող-ով դերբայական ձեւ:
Բաղադրություններ եւ ածանցյալներ
անծողութիւն
ԱՆՈՒՆ
(-ն)
(անուան, -անք, -անց)
«անուն, համբավ, հռչակ, ինչ-որ մարդ»
Ստուգաբանություն (բնիկ հնդեւրոպական)
հ.-ե. արմատ՝ *(a)nōmn-
«անուն»
արմատից
Բաղադրություններ եւ ածանցյալներ
անուանագետ,
անուանադիր,
անուանակիր,
անուանակից,
անուանել,
անուանի,
անուանարկ,
մեծանուն,
վատանուն,
քաջանուն
Զուգաբանություններ այլ լեզուներում
հ. հնդկ.
nāman
հուն.
ὄνομα
լատ.
nōmen
գոթ.
namō
«անուն»
Մատենագիտություն
H. AG 420;
Աճ. ՀԱԲ 208
ԱՌԱՒԻՐ
«իզուր, ապարդյուն»
Ստուգաբանություն (անստույգ)
Կազմված է առ- նախածանցով ինչ-որ *աւիր արմատից (իրանական ծագմա՞ն):
Բաղադրություններ եւ ածանցյալներ
առվիրական
Դեռեւս քննարկումներ չկան։ Կարող եք գրել առաջին կարծիքը։